logo Powiatowa Poradnia Psychologiczno Pedagogiczna w Łeczycy

POWIATOWA PORADNIA PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNA W ŁĘCZYCY

„Dziecko chce być dobre.
Jeśli nie umie – naucz.
Jeśli nie wie – wytłumacz.
Jeśli nie może – pomóż”

                                    Janusz Korczak

10 mądrości nauczycielskich

10 MĄDROŚCI NAUCZYCIELSKICH (wg. J. Piełachowskiego)



1.Wiem. ze przyszłość moich wychowanków w dużym stopniu zależy ode mnie. 

2.Nigdy nie poniżam godności ucznia. Poniżony zawsze odpłaca złem. 

3.W konflikcie z uczniem nie gorączkuje się. jestem sędzia a nie stroną. 

4.Nie lekceważę własnych poleceń, zawsze kontroluję ich wykonanie. 

5.Jestem cierpliwy, uczniowie mają prawo myśleć i działać wolniej ode mnie. 

6.Lekcja jest dla uczniów – nie dla mnie. Mój sukces powstaje tylko z sukcesów moich 
uczniów. 

7.Nie jestem nieomylny. Mądrość polega na przyznaniu się do błędu i naprawieniu go. 

8.Autorytet nie polega na wzburzaniu strachu, lecz na kompetencji, sprawiedliwości, 
konsekwencji wymagań. 

9.Wymagania nie wykluczaj ą życzliwości; nie zrzędzę, nie pouczam, czyn jest lepszy od 
mówienia, przykład lepszy od instrukcji. 

10.Nie spodziewam się powierzchownej wdzięczności wychowanków. Jeśli zaszczepię im 
lepszą stronę mojej osobowości – będą im wdzięczni przez całe życie.

ADHD

Dekalog dla rodziców

DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH DO INDYWIDUALNYCH MOŻLIWOŚCI DZIECI Z DYSLEKSJĄ ( PRZYKŁADY )



A. Atmosfera zrozumienia,pomocy i życzliwości, która zapobiega pogłębianiu się trudności mogących doprowadzić do wtórnych zaburzeń nerwicowych. 

B. Biedy ortograficzne – zamiast obniżać uczniowi ocenę z pisemnej pracy za biedy ortograficzne, nauczyciel powinien przygotować opisową, opinię o rym ile i jakie błędy uczeń popełnia. 

C. Częste sprawdzanie (podczas lekcji ) w słowniku ortograficznym wyrazów, których pisowni nie jest uczeń pewny. 

D. Dostrzeganie nie tylko poziomu opanowanej wiedzy ale również poziomu myślenia, wnioskowania, abstrahowania. 

E. Egzekwowanie wiedzy ustnie, zrezygnowanie z oceniania prac pisemnych ( częste zalecenia zawarte w opinii ) – taki uczeń powinien pisać klasówkę ale powinien mieć też możliwość zaprezentowania swojej wiedzy ustnie. Należy to ustalić decyzja Rady Pedagogicznej odpowiednio wcześniej, zapisać w dokumentach szkoły, poinformować uczniów na pierwszej lekcji w każdym roku szkolnym. 

F. Forma jaką są zajęcia korekcyjne – kompensacyjne maja^ na celu rozwijanie procesów percepcyjno – motorycznych oraz kształtują, umiejętności ortograficzne. 

G. Głęboka dysleksja – rozpoznanie której może spowodować zwolnienie ucznia z nauki jednego jeżyka obcego. 

H. Hierarchiczny układ materiału ortograficznego dostosowany do kolejnych etapów edukacji, ułożony w bloki tematyczne wg zasad metodyki nauczania ortografii i metodyki pracy terapeutycznej. 

I. Indywidualnie poza klasą powinno odbywać się odpytywanie dziecka z głośnego czytania. 

J. Jeśli praca pisana w klasie jest nieczytelna, nauczyciel wymaga od ucznia aby ten przeczytał pracę i dopiero wtedy zostaje ona oceniona. 

K. Kontrolowanie i egzekwowanie wykonywania ćwiczeń, chwaląc i nagradzając nie tyle za efekt pracy co za włożony wysiłek. 

L. Luki w wyrazach – ich uzupełnianie to jedno ze stosowanych ćwiczeń rozwijających procesy percepcyjno – motoryczne oraz kształtujące umiejętności ortograficzne ucznia. 

M. Można prace osobno oceniać za treść a osobno za błędy. 

N. Nie zmuszaj dziecka, by kosztem rezygnacji z zajęć pozalekcyjnych więcej czasu przeznaczało na naukę, co nie zwalnia go z systematycznych ( około 30 minut dziennie ) ćwiczeń. 

O. Opinia ze stwierdzeniem, że nauczyciel nie może oceniać ucznia za błędy ortograficzne oraz „brzydkie pismo” – nauczyciel stosuje się do tych zaleceń ale uczeń „w zamian ” daje coś z siebie. 

1. wszelkie prace domowe uczeń stara się pisać na komputerze, maszynie do pisania, drukiem. 

2. uczeń ma założony zeszyt z ćwiczeniami ortograficznymi, dawany do wglądu zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami – gdy uczeń tego nie przestrzega, może ( mimo posiadanej opinii z poradni ) dostać ocenę niedostateczna. 

3. gdy cała klasa pisze sprawdzian z ortografii, uczeń z opinia w tym samym czasie wykonuje przygotowane przez nauczyciela ćwiczenia ortograficzne i dostaje z tego stopień, który jest równoważny ocenie ze sprawdzianu. 

P. Pisanie na komputerze lub maszynie w przypadku niskiego poziomu graficznego pisma. 

R. Różnice między uczniem o niskich możliwościach intelektualnych a z dysleksja – uświadomienie uczniom i rodzicom specyfiki pojęć. 

S. Sukcesy ukończenia szkoły z dobrymi ocenami dotyczą dzieci, które w szkole i w domu znalazły zrozumienie dla swoich problemów i uzyskały odpowiednią pomoc i wsparcie szczególnie w chwilach załamań. Stwierdzenie dysfunkcji nie zwalnia uczniów od obowiązków szkolnych. 

T. Tekst – ograniczyć jego ilość do nauki, zadawać małymi paniami. 

U. Uwaga – nie można zmuszać dzieci dyslektycznych do głośnego czytania, nie obniżać oceny za mało płynne czytanie. 

W. Wychowawca powinien dążyć aby wszyscy nauczyciela zapoznali się z opinia o uczniu z dysleksją. 

Z. Zasada nadrzędna – uczeń z opinią musi pracować. Opinia nie zwalnia go z pracy, tylko zmienia kryteria oceniania. Za dobrą merytorycznie prace z języka polskiego, która mogłaby być oceniona na 3-K gdyby nie błędy, otrzyma te ocenę, ale dopiero wtedy gdy przyniesie opracowane według wskazań nauczyciela zasady błędnie 
napisanych wyrazów. Znajomość zasad ortograficznych jest niezbędna, aby dziecko mogło kontrolować pisownie wyrazów. 

Materiał opracowano na podstawie artykułów publikowanych w Biuletynach Informacyjnych Polskiego Towarzystwa Dysleksji.

DEKALOG NAUCZYCIELA WYCHOWAWCY (na podstawie "Małego Księcia" Antoine de Saint -Exupery)

1. Oswoić znaczy stworzyć więzy. Jeśli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem 
potrzebować. 

2. Należy wymagać tego co można otrzymać. 

3. Mam prawo żądać posłuszeństwa, jeśli moje polecenia są rozsądne. 

4. Oczy są często ślepe, należy szukać sercem. 

5. Śmiech jest dla życia jak studnia na pustyni. 

6. Zamiast tępić zło. lepiej szerzyć dobro. 

7. Bądź silniejszy, a będziesz miał rację. 

8. Kto poniża, sam jest niski. 

9. Powinieneś sądzić według czynów a nie słów. 

10. Znacznie trudniej jest sądzić siebie niż bliźniego. Jeśli potrafisz siebie dobrze 
osądzić, będziesz naprawdę dobry.

Nauczycielom ku rozwadze

NAUCZYCIELOM KU ROZWADZE 
(wg. Józefa Kaweckiego)


1. Jeśli dziecko zaprzecza lub sprzeciwia się tobie – zatrzymaj się. Pomyśl, może to nie ty. ale Ono ma racje. 

2. Dziecko spontanicznie odrzuca przemoc i sztuczność – niech jego bunt i słowa krytyki będą dla Ciebie wskazówką, że idziesz błędną drogą. 

3. Nie ponaglaj dziecka – Ono spełni każdą swoją powinność i każdą Twoją prośbę bez pośpiechu i nerwowości. 

4. Nie myl spokoju z opieszałością: urodą każdego dziecka jest spokój i umiłowanie wolności i one to – nie opieszałość, nie lenistwo – najlepiej charakteryzują jego działanie. 

5. Uważnie słuchaj refleksji, odczuć, spostrzeżeń dziecka, znajdziesz tam tyle świeżości, prawdy i uroku młodości 

6. Spostrzeżenia i intuicje dziecka na temat ludzi są zadziwiająco trafne i na tyle głębokie, że spokojnie możesz im zaufać. 

7. W chwilach słabości i zwątpienia dziecko potrzebuje twojej serdeczności: nie okazuj Mu niezadowolenia zwłaszcza wtedy, kiedy wydaje się niemiłe i niesympatyczne w swoich zachowaniach – Ono też ma powody do zmartwień. 

8. Nie lekceważ rozterek duchowych i dylematów dziecka – u ich podstaw tkwi bowiem silne u Niego poczucie winy za wszelkie zło w rodzinie. Szukaj w rodzicach sprzymierzeńców i bądź bardzo powściągliwy w sądach na ich temat. 

9. Jeśli zranisz dziecko ostrym słowem, małostkowością lub zdenerwowaniem – miej odwagę przyznać się do tego przed samym sobą. 

10. Wspomagaj dziecko miłością! dobrym słowem, nie naginaj Go i nie krytykuj – Ono i tak pójdzie własną drogą, drogą tworzenia.

 

Role w rodzinie

Skuteczne wychowanie

10 PRZYKAZAŃ DOBREGO, SKUTECZNEGO WYCHOWANIA



1. Ufaj swojej intuicji, ale też poznaj siebie. 

2. Nie rezygnuj z własnych potrzeb na rzecz dziecka. 

3. Znaj swoje dziecko .Słuchaj stów , wnioski wyciągaj z zachowania. 

4. Od samego początku dbaj o rozwój pozytywnych wartości. 

5. Podkreślaj znaczenie dobrych chęci, wysiłku i gotowości do emocjonalnego ryzyka. 

6. Bądź rodzicem , a nie przyjacielem. 

7. Wyznaczaj granice . „Nie” jest pełnym i skończonym zdaniem. 

8. Utrzymuj dyscyplinę , ale nie karz. 

9. Rozmawiaj, nie komunikuj. 

10. Zajmuj zdecydowane stanowisko w sprawach seksu i narkotyków.

Szukaj drogi do swojego dziecka

SZUKAJ DROGI DO SWOJEGO DZIECKA !



1. Przeglądaj się dziecku jak komuś odbywającemu ciężką wspinaczkę na wysoką górę. 

2. Zauważaj jego mocne strony. 

3. Naucz się słuchać. 

4. Szanuj uczucia swego dziecka. 

5. Każdego dnia doceń coś. co dziecko robi dobrze. 

6. Dziel się z dzieckiem swymi uczuciami. 

7. Bądź stanowczy, pomagając dziecku dokonywać zdrowych wyborów. 

8. Zacieśniaj więź między domem a szkoła. Dziel się z wychowawcą tym. co lubisz i 
podziwiasz w swoim dziecku. 

9. Ucz swoje dziecko, ze nie jest tylko samym ciałem. 

10. Twórz i pielęgnuj pozytywną atmosferę w domu. 

11. Ciesz się i baw ze swoim dzieckiem. 

12. Dawaj dziecku to, co masz w sobie cennego i ważnego. 

13. Interweniuj, gdy twoje dziecko mówi o s obie negatywnie. 

14. Mów szczerze o wszystkich oczekiwanych – swoich własnych i dziecka. 

15. Pozwalaj dziecku brać udział w decyzjach i wyborach dotyczących jego samego i 
waszej rodziny. 

16. Słuchaj nie osądzając. 

17. Jasno formułuj wymagania. 

18. Wprowadź na stałe humor w wasze życie. 

19. Nigdy nie zawstydzaj, nie ośmieszaj ani nie wprawiaj dziecka w zakłopotanie. 

20. Okazuj swemu dziecku miłość bez stawiania warunków. 

Wzajemna miłość to pozwolić tobie i mnie być sobą.